Służba cywilna

Ustawa o służbie cywilnej z dnia 21 listopada 2008 r.


Służba cywilna ustanowiona została w celu zapewnienia:

• zawodowego
• bezstronnego
• politycznie neutralnego

wykonywania zadań państwa.


W służbie cywilnej może być zatrudniona osoba, która:

• jest obywatelem polskim;
• korzysta z pełni praw publicznych;
• nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe;
•  posiada kwalifikacje na dane stanowisko pracy; 
• cieszy się nieposzlakowaną opinią. 

Szef służby cywilnej 


Szefem służby cywilnej może być osoba, która:

• jest obywatelem polskim;
• korzysta z pełni praw publicznych;
• nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe;
•  posiada tytuł zawodowy magistra;
• zna co najmniej jeden obcy język spośród języków roboczych Unii Europejskiej;
• cieszy się nieposzlakowaną opinią 
• nie była karana zakazem zajmowania stanowisk kierowniczych w urzędach organów władzy publicznej lub pełnienia funkcji związanych z dysponowaniem środkami środkami publicznymi;
•  posiada co najmniej pięcioletnie doświadczenie na stanowisku kierowniczym w administracji rządowej lub co najmniej siedmioletnie doświadczenie na stanowisku kierowniczym w jednostkach sektora finansów publicznych;
• nie jest i w okresie ostatnich 5 lat nie była członkiem partii politycznej.   

Szef służby cywilnej jest centralnym organem administracji rządowej właściwym w sprawach służby cywilnej.
Szefa służby cywilnej powołuje Prezes Rady Ministrów spośród urzędników służby cywilnej i bezpośrednio jemu podlega. 


Zadania Szefa Służby Cywilnej 


1) czuwa nad przestrzeganiem zasad służby cywilnej;

2) kieruje procesem zarządzania zasobami ludzkimi w służbie cywilnej;

3) gromadzi informacje o korpusie służby cywilnej;

4) przygotowuje projekty aktów normatywnych dotyczących służby cywilnej;

5) monitoruje i nadzoruje wykorzystanie środków, o których mowa w art. 7 ust. 1;

6) planuje, organizuje i nadzoruje szkolenia centralne w służbie cywilnej;

7) upowszechnia informacje o służbie cywilnej;

8) zapewnia warunki upowszechniania informacji o wolnych stanowiskach pracy;

9) prowadzi współpracę międzynarodową w sprawach dotyczących służby cywilnej.

Odwołanie Szefa Służby Cywilnej (SSC)

Prezes RM odwołuje SSC ze stanowiska w przypadku:

• złożenia rezygnacji;
• jeżeli przestanie spełniać warunki:

1. posiadania obywatelstwa polskiego;
2. korzystania z pełni praw publicznych;
3. nie był skazany prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe;
4. posiadania tytuł zawodowego magistra;
5. nie był karany zakazem zajmowania stanowisk kierowniczych w urzędach organów władzy publicznej lub pełnienia funkcji związanych z dysponowaniem środkami środkami publicznymi;  
6.  nie jest i w okresie ostatnich 5 lat nie był członkiem partii politycznej. 

Nawiązanie stosunku pracy


Dyrektor generalny urzędu organizuje nabór kandydatów do korpusu służby cywilnej. Nabór ten dotyczy także absolwentów Krajowej Szkoły Administracji.


Dyrektor generalny urzędu niezwłocznie po przeprowadzonym naborze upowszechnia informację o wyniku naboru przez umieszczenie jej w miejscu powszechnie dostępnym w siedzibie urzędu, w Biuletynie urzędu oraz w Biuletynie Kancelarii.

Informacja, o której mowa w ust. 1, zawiera:

1) nazwę i adres urzędu;

2) określenie stanowiska pracy;

3) imię i nazwisko wybranego kandydata oraz jego miejsce zamieszkania w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego.

Stosunek pracy pracownika służby cywilnej nawiązuje się na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony lub określony.


Osoby podejmujące po raz pierwszy pracę w służbie cywilnej odbywają służbę przygotowawczą. 

Służba przygotowawcza ma na celu teoretyczne i praktyczne przygotowanie pracownika podejmującego po raz pierwszy pracę w służbie cywilnej do należytego wykonywania obowiązków służbowych.

Służba przygotowawcza trwa nie dłużej niż 4 miesiące i kończy się nie później niż z upływem 8 miesięcy od podjęcia pracy przez pracownika. Służba przygotowawcza kończy się egzaminem. Zakres, sposób przeprowadzenia oraz warunki zaliczenia egzaminu określa dyrektor generalny urzędu. Absolwenci Krajowej Szkoły Administracji Publicznej są zwolnieni z odbywania służby przygotowawczej.

Wyższe stanowiska w służbie cywilnej

• dyrektor generalny urzędu;
• kierujący departamentem lub komórką równorzędną w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, urzędzie ministra, urzędzie obsługującym przewodniczącego komitetu wchodzącego w skład Rady Ministrów, urzędzie centralnego organu administracji rządowej oraz kierującego wydziałem lub komórką równorzędną w urzędzie wojewódzkim, a także zastępcy tych osób;
• wojewódzki lekarz weterynarii i jego zastępcy;  
• kierujący komórką organizacyjną w Urzędzie Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych oraz w Biurze Nasiennictwa Leśnego, a także zastępcy tych osób.

  

Wyższe stanowisko w służbie cywilnej może zajmować osoba, która:

1. posiada tytuł zawodowy magistra lub równorzędny;
2. nie była karana zakazem zajmowania stanowisk kierowniczych w urzędach organów władzy publicznej lub pełnienia funkcji związanych z dysponowaniem środkami publicznymi;
3. posiada kompetencje kierownicze;
4. posiada co najmniej sześcioletni staż pracy, w tym co najmniej trzyletni staż pracy na stanowisku kierowniczym w jednostkach sektora finansów publicznych - w przypadku ubiegania się o stanowisko dyrektora generalnego urzędu;
5. posiada co najmniej trzyletni staż pracy, w tym co najmniej roczny na stanowisku kierowniczym lub dwuletni na stanowisku samodzielnym, w jednostkach sektora finansów publicznych - w przypadku ubiegania się o stanowisko, o którym mowa w art. 52 pkt 2-4;
6. spełnia wymagania określone w opisie stanowiska pracy oraz w przepisach odrębnych.

Pracownika służby cywilnej zatrudnionego na wyższym stanowisku w służbie cywilnej nie kieruje się na służbę przygotowawczą. 

  
Obowiązki członka korpusu służby cywilnej

Członek korpusu służby cywilnej jest obowiązany w szczególności:

1.  przestrzegać Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i innych przepisów prawa;
2.  chronić interesy państwa oraz prawa człowieka i obywatela;
3.  racjonalnie gospodarować środkami publicznymi;
4.  rzetelnie i bezstronnie, sprawnie i terminowo wykonywać powierzone zadania;
5.  dochowywać tajemnicy ustawowo chronionej;
6.  rozwijać wiedzę zawodową;
7.  godnie zachowywać się w służbie oraz poza nią.

Członek korpusu służby cywilnej jest obowiązany wykonywać polecenia służbowe przełożonych.

Jeżeli członek korpusu służby cywilnej jest przekonany, że polecenie jest niezgodne z prawem albo zawiera znamiona pomyłki, jest on obowiązany na piśmie poinformować o tym przełożonego. W razie pisemnego potwierdzenia polecenia jest obowiązany je wykonać.

Członek korpusu służby cywilnej nie wykonuje polecenia, jeżeli prowadziłoby to do popełnienia przestępstwa lub wykroczenia, o czym niezwłocznie informuje dyrektora generalnego urzędu.

 
  Odpowiedzialność dyscyplinarna członka korpusu służby cywilnej

Członek korpusu służby cywilnej odpowiada dyscyplinarnie za naruszenie obowiązków członka korpusu służby cywilnej.

Postępowanie dyscyplinarne nie może być wszczęte po upływie trzech miesięcy od dnia powzięcia przez dyrektora generalnego urzędu wiadomości o naruszeniu obowiązków członka korpusu służby cywilnej ani po upływie dwóch lat od popełnienia tego czynu.

Jeżeli czyn członka korpusu służby cywilnej zawiera znamiona przestępstwa, przedawnienie następuje nie wcześniej niż przedawnienie przewidziane w przepisach Kodeksu karnego.

Karami dyscyplinarnymi stosowanymi wobec urzędników służby cywilnej są:

1.  upomnienie;
2.  nagana;
3.  pozbawienie możliwości awansowania przez okres dwóch lat na wyższy stopień służbowy;
4.  obniżenie wynagrodzenia zasadniczego, nie więcej niż o 25 % - przez okres nie dłuższy niż sześć miesięcy;
5.  obniżenie stopnia służbowego służby cywilnej;
6.  wydalenie ze służby cywilnej.

Karami dyscyplinarnymi stosowanymi wobec pracowników służby cywilnej są:

1.  upomnienie;
2.  nagana;
3.  obniżenie wynagrodzenia zasadniczego, nie więcej niż o 25 % - przez okres nie dłuższy niż sześć miesięcy;
4.   wydalenie z pracy w urzędzie.